سجاده پرست

آمد سحری مرا ز سجّـــاده، جرست

کز نای خروشش شده دیــــوانه و مست

گفتا تو که محو نقش سجـّـــــــاده شدی

سجّاده پرست ای تو سجـّـــــاده پرست!

«ايوب محمودي»