وطن یعنی ...

آغوش بگشا شهر من آمد کسی که رفته بود

در گریه ها و فاصله آنکس که تنها خفته بود

من با نجابت باز هم همرنگ قایق میشوم

در کوچه های گرم تو رنگ شقایق میشوم

می آیم از این دورها من را ببوس ای مهربان

تا باز هم بالا روم بالا تر از آن نرد بان

صد آرزو در این دلم رفتم از آن پس کوچه ها

دل کندم از مهر وطن از سبزی آلوچه ها

اکنون دلم در بند قم اما برای دیدنت

یک دو سه چهار پنج شش ...